Δεν μπορούμε να περιμένουμε να αγαπηθούμε βαθιά από κάποιον άλλο, χωρίς να μας γνωρίσει πρώτα, αλλά δε γίνεται να μας γνωρίσει χωρίς να ρισκάρουμε να πληγωθούμε ή να μην αγαπηθούμε.
Πολλοί από εμάς αναζητάμε να μας αγαπήσει εκείνο το ιδιαίτερο άτομο-σύντροφος, ο φίλος, το μέλος της οικογένειας μας, αλλά σπάνια επιτρέπουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να βιώσει αυτού τους είδους την αγάπη, όταν παρουσιαζόμαστε με τις διάφορες εκδοχές του εαυτού μας εκτός από αυτή του πραγματικού μας εαυτού.
Μερικές φορές, το μεγαλύτερο εμπόδιο για να αγαπήσουμε, δεν είναι ότι δεν υπάρχει κανείς να μας αγαπήσει, αλλά ότι δεν αγαπάμε αρκετά τον εαυτό μας ώστε να παρουσιαστούμε όπως ακριβώς είμαστε, χωρίς τις προσδοκίες του τι νομίζουμε πως οι άλλοι θέλουν και τα προσωπεία που φοράμε ώστε να απαλύνουμε παροδικά τις δικές μας ανασφάλειες.
Αν σε έχουν αγαπήσει μόνο όταν εμφανίζεσαι με κάποια συγκεκριμένη εκδοχή του εαυτού σου, αυτού του είδους η αγάπη ποτέ δε θα βαθύνει την αληθινή εγγύτητα. Αυτού του είδους η αγάπη δεν είναι λυτρωτική αλλά διαιωνίζει αυτό το λανθασμένο μήνυμα ότι πρέπει δηλαδή να είσαι τα πάντα εκτός από το να είσαι κάποιος που μπορεί να αγαπηθείς.
Έχε στο νου σου πως όταν εμφανίζεσαι όπως πραγματικά είσαι, ρισκάρεις να πληγωθείς και να μην αγαπηθείς. Αλλά επίσης δίνεις και την ευκαιρία στον εαυτό σου να αγαπηθείς και να σε γνωρίσουν, απαραίτητα συστατικά για την εγγύτητα και την επαφή.
